Een Belgische vennootschap verwerft een aandelenpakket van een Amerikaanse IT-vennootschap voor een symbolische frank. Het (gedeeltelijk) aandelenpakket wordt een paar maanden later voor ongeveer 29,5 miljoen Belgische frank (731.285 EUR) verkocht aan een Nederlandse vennootschap. De betalingen worden ingeschreven op de rekening-courant van de Belgische vennootschap.
Volgens de Belgische vennootschap dient de winst die gemaakt werd op deze transactie beschouwd worden als een vrijgestelde meerwaarde op aandelen overeenkomstig art. 192 WIB ’92.
Dit is niet naar de zin van de fiscus.
Volgens de fiscale administratie dienen de verworven aandelen geboekt te worden tegen werkelijke waarde en niet tegen aankoopprijs, wat de normale regel is in het Belgisch boekhoudrecht. Deze werkelijke waarde dient volgens fiscale administratie belast te worden als een winst uit eender welke verrichting op grond van art. 24 lid 1 WIB ’92. De fiscus meent zich gesteund in deze stelling door het CBN-advies 126/17.
Het Hof van Beroep te Brussel (in een arrest van 29 oktober 2008), sluit zich niet aan bij deze stelling. Het Hof is de mening toegedaan dat het advies in strijd is met het boekhoudrecht en dat de activa dienen gewaardeerd te worden aan de aanschaffingsprijs (d.w.z. de middelen die de vennootschap heeft aangewend om het actief te verkrijgen).
Volgens het Hof is er dan ook geen sprake van een belastbare verborgen reserve zoals de fiscus voorhoudt.
Volgens het Hof kan de meerwaarde in aanmerking worden genomen voor de vrijstelling conform art. 192 WIB ’92. Maar omdat de belastingplichtige niet bewijst dat aan de vrijstellingsvoorwaarden is voldaan is, wordt deze toch niet toegestaan. Daarnaast verleent de belastingplichtige bij de verkoop aan de Nederlandse vennootschap een belastbaar abnormaal voordeel aan deze vennootschap, de beurswaarde van het pakket op de dag van de verkoop is namelijk substantieel hoger dan de gehaalde verkoopprijs.
Of hoe gelijk krijgen gelijk is aan niks krijgen.
