Vanaf aanslagjaar 2010 (inkomsten 2009) kunnen natuurlijke personen een renovatieovereenkomst (lening) afsluiten, waarbij de kredietgever jaarlijks onder bepaalde strikte voorwaarden van een belastingvermindering zal kunnen genieten.
Deze nieuwe belastingvermindering heeft tot doel de leegstand van gebouwen in het Vlaamse Gewest terug te dringen.
Wat houdt zo’n renovatieovereenkomst nu juist in en wat zijn de voornaamste voorwaarden waaraan men moet voldoen om van de belastingvermindering te kunnen genieten?
Een renovatieovereenkomst is een kredietovereenkomst (of lening) met een maximale duur van 30 jaar, gesloten voor de renovatie van een gebouw, hetgeen op het moment van het afsluiten van de lening, ten hoogste 4 jaar (gelijktijdig of consecutief) is opgenomen in het leegstandsregister, de inventaris van leegstaande en/of verwaarloosde bedrijfsruimten, of de lijsten van ongeschikte en/of onbewoonbare woningen en verwaarloosde gebouwen.
Essentieel is dat de renovatieovereenkomst tot stand komt tussen 2 natuurlijke personen, en opgemaakt wordt volgens een modelformulier, zoals gepubliceerd in het Besluit van de Vlaamse Regering van 19 juni 2009 betreffende de belastingvermindering voor renovatieovereenkomsten (B.S. 31/08/2009).
De kredietgever mag geen zakelijke rechten hebben of gehad hebben op het te renoveren gebouw. Hij mag evenmin, tijdens de leningsduur, zelf kredietnemer zijn van een andere renovatieovereenkomst. Daarentegen is de kredietgever niet verplicht om interesten aan te rekenen aan de kredietnemer teneinde van de belastingvermindering te kunnen genieten.
De belastingvermindering wordt pas toegekend vanaf het aanslagjaar m.b.t. het belastbare tijdperk waarin het onroerend goed “bestemd wordt tot hoofdverblijfplaats” van één van de kredietnemers en dit jaarlijks tot zolang het gebruikt wordt als hoofdverblijfplaats.
Ze bedraagt 2,5% op de berekeningsgrondslag, zijnde het gemiddelde van de uitstaande kredietbedragen (van één of meerdere renovatieovereenkomsten), op 1 januari en 31 december van ieder belastbaar tijdperk. De maximale berekeningsgrondslag bedraagt 25.000 euro, waardoor de belastingvermindering bijgevolg maximaal 625 euro kan bedragen.
Voor inkomstenjaar 2009, zijnde het jaar van inwerkingtreding van de nieuwe maatregel, is de berekeningsgrondslag gelijk aan het uitstaande kredietbedrag op 31 december 2009.
De belastingvermindering is niet terugbetaalbaar, doch enkel verrekenbaar met de eventuele verschuldigde personenbelasting.
De wijze waarop de kredietgever bij zijn aangifte personenbelasting het bewijs moet leveren van zijn recht op de belastingvermindering, is nader bepaald in voormeld Besluit van de Vlaamse Regering.
