Alaska: more than you know, more than you think.

In het arrest van het Hof van Beroep te Antwerpen van 17 maart 2009 (nr. 2009/79) stonden de verjaringstermijnen voor de aangifte van de nalatenschap ter discussie.

Het Hof van Beroep brengt duidelijkheid wanneer er sprake is van een regelmatige aangifte van nalatenschap waarbij de erfgenamen de fictiebepalingen van artikel 108 en artikel 7 van het Wetboek van Successierechten willen weerleggen.

Het artikel 137 W.Succ. voorziet in een (i) tweejarige verjaringstermijn ingeval van een regelmatige aangifte en een (ii) vijfjarige (voor onroerende goederen) of (iii) tienjarige (voor roerende goederen) verjaringstermijn ingeval van een onregelmatige aangifte waarbij bepaalde goederen niet werden aangegeven (hoewel wettelijk verplicht).

De ratio legis voor de drie verschillende verjaringstermijnen is gelegen in het feit dat de administratie ingeval van verzuim (onregelmatige aangifte) meer tijd nodig heeft om de belastbare elementen van de nalatenschap te achterhalen, waarderen en belasten.

(more…)

In een vorige bijdrage werd de toepassing van de fictiebepaling in artikel 108 W.Succ. besproken. De fictie van dit artikel voorziet dat de roerende goederen die deel uitmaken van het vermogen van de decujus binnen de drie jaar vóór het overlijden, op datum van overlijden nog steeds aanwezig zijn in dit vermogen en bijgevolg onderworpen worden aan successierechten.

Dit betreft evenwel een vermoeden dat door de erfgenamen met alle middelen van recht kan weerlegd worden. Maar ook dan ligt de fiscus op vinkenslag om de fictiebepaling van artikel 7 van het Wetboek Successierechten toe te passen.

In haar vonnis van 7 oktober 2009 (nr. 0920/1227) heeft de rechtbank van Hasselt geoordeeld dat de administratie ook bij de toepassing van deze fictiebepaling niet te kort door de bocht mag gaan.

(more…)

Teneinde successierechten op onroerende goederen te vermijden, wordt in de praktijk soms overgegaan tot de verkoop van de onroerende goederen in kwestie om vervolgens de verkoopprijs op de bankrekening van de begunstigden te storten.

Maar wat indien de voormalige eigenaar van de onroerende goederen komt te overlijden binnen de drie jaar na de verrichtingen? Inderdaad … dan loert de fiscus om de hoek met de fictiebepalingen van artikel 108 en artikel 7 van het Wetboek Successierechten.

In haar vonnis van 7 oktober 2009 (nr. 0920/1227) heeft de rechtbank van Hasselt geoordeeld dat de administratie bij de toepassing van deze fictiebepalingen niet te kort door de bocht mag gaan.

(more…)

De Angelsaksisch rechtsfiguur van de trust komt niet voor in het Belgisch recht, maar sommige Belgen maken er gretig gebruik in landen waar deze wel bestaat als middel van vermogensplanning.

Een trust is een juridische figuur waarbij een “settlor” de eigendom van goederen overdraagt aan een “trustee” die ze moet beheren met een welbepaald doel of in het voordeel van één of meer “benificiaries”, de begunstigden.

Om de belastbaarheid in hoofde van de begunstigde te gaan bepalen maakt de rechtsleer een onderscheid tussen de fixed interest trust waarbij de begunstigde over een vorderingsrecht ten aanzien van de trust beschikt, en de discretionaire trust waarbij de begunstigde geen enkel formeel recht hebben om aan de trust instructies te geven, bijv. met het oog op het uitkeren van de inkomsten van de trust.

(more…)

De Wet van 30 december 2009 houdende diverse bepalingen betreffende Justitie (II) (bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 15 januari 2010) introduceert een nieuwe Titel IIIbis “Inbreng om niet van een algemeenheid of van een bedrijfstak” in de VZW-Wet.

Hierdoor is nu expliciet voorzien in een wettelijke regeling voor de overdracht van een algemeenheid of een bedrijfstak voor VZW’s, internationale VZW’s en stichtingen. Voorheen bestond er discussie in de rechtsleer over de wijze waarop verenigingen en stichtingen zich konden herstructuren.

Ingevolge deze nieuwe regelgeving kan een vereniging of stichting ervoor opteren om de inbreng om niet van een algemeenheid of van een bedrijfstak in een andere vereniging of stichting te onderwerpen aan artikel 770 van het Wetboek van Vennootschappen en de artikelen waarnaar het verwijst.

Dit betekent dat de juridische overdracht van rechtswege plaatsvindt en aan derden kan worden tegengeworpen mits wordt voldaan aan een aantal vormvoorwaarden die de openbaarmaking van de transactie garanderen. Economisch splitsen en fuseren kan voortaan mits tussenkomst van een notaris.

Bezoek het VZW Huis voor meer info.

In het Vlaamse Decreet van 18 december 2009 houdende bepalingen tot begeleiding van de derde aanpassing van de begroting 2009 (bekendgemaak in het Belgisch Staatsblad van 29 januari 2010) heeft de Vlaamse decreetgever het artikel 60bis van het Wetboek van Successierechten voor de successievrije vererving van familiale ondernemingen of vennootschappen herwerkt. In een vorige bijdrage werd reeds de versoepeling van de loonlastenvoorwaarde behandeld.

Hierna wordt de herformulering van de participatievoorwaarde onder de loep genomen.

(more…)

In het Vlaamse Decreet van 18 december 2009 houdende bepalingen tot begeleiding van de derde aanpassing van de begroting 2009 (bekendgemaak in het Belgisch Staatsblad van 29 januari 2010) heeft de Vlaamse decreetgever een tijdelijke versoepeling van de loonlastenvoorwaarde zoals vereist voor de vererving aan 0% van familiale ondernemingen (artikel 60bis W.Succ.) voorzien.

Deze maatregel komt tegemoet aan de noden van de familiale ondernemingen in de huidige tijden van economische crisis. Het noodgedwongen terugbrengen van de tewerkstelling in de familiale onderneming zou immers meteen ook de mogelijke vererving aan 0% in rook doen opgaan.

(more…)

Het Wetboek van Vennootschappen kent al enige tijd een regeling voor de openbaarmaking van een belangrijke deelneming in een vennootschap waarvan alle, of een deel van de aandelen of certificaten die deze aandelen vertegenwoordigen, beursgenoteerd zijn (art. 514 W.Venn.)

Ook is de mogelijkheid reeds wettelijk voorzien dat niet-genoteerde naamloze vennootschappen statutair een openbaarmakingsverplichting opleggen ingeval van belangrijke deelnemingen (art. 515 W.Venn). Daarbij kan men eventueel andere quota invoeren dan de wettelijke drempels, voorzien in de transparantiewetgeving (Wet 2 mei 2007).

Bij wet van 18 januari 2010, in werking getreden op 5 februari 2010, is de reglementering omtrent openbaarmaking van belangrijke deelnemingen uitgebreid met een artikel  515bis W.Venn. Dit artikel houdt  een nieuwe kennisgevingsplicht in voor houders van stemgerechtigde effecten in de NV, zodra de stemrechten verbonden aan de effecten die zij aanhouden, de drempel van 25% van de totaliteit van de stemrechten overschrijden. Aandacht is dus geboden !

De concrete voorwaarden en gevolgen van de nieuwe kennisgevingsplicht worden hierna uiteengezet.

(more…)

Naar aanleiding van een vonnis van de rechtbank van de rechtbank van koophandel in Tongeren waarbij een zaakvoerder mocht opdraaien voor de RSZ-schulden van zijn failliet gegane bvba brengen wij nog even de principes in herinnering die de wet van 20 juli 2006 heeft ingevoerd op het vlak van aansprakelijkheden van het bestuur van een vennootschap voor fiscale en sociale schulden.

Eigenlijk moeten bedrijfsleiders zich voortdurend bewust zijn van hun aansprakelijkheden. Bonafide bedrijfsleiders moeten zich o.a. hoeden voor de gevaren verbonden aan het te lang talmen met het neerleggen van de boeken. Malafide bedrijfsleiders moeten zich daarenboven bewust zijn dat het zich wegstoppen achter een vennootschap en te schermen met de beperkte aansprakelijkheid meer en meer tot het verleden behoort.

Voor deze laatste soort “bedrijfsleiders” kan men deze evolutie alleen maar toejuichen. Het is in dit land al te gemakkelijk om het schip slagzij te laten maken en een paar weken later weer te varen met een andere boot.

(more…)

Op 1 februari 2010 heeft de Minister van Financiën  de  wettelijke intrestvoet meegedeeld die van toepassing is in geval van betalingsachterstand bij handelstransacties. Voor het eerste semester 2010 is deze intrestvoet vastgesteld op 8 %.

Indien de partijen niet anders zijn overeengekomen, heeft de schuldeiser recht op de betaling van een intrest tegen deze intrestvoet, zonder ingebrekestelling. De intrest is ook verschuldigd na het verstrijken van een overeengekomen betalingstermijn.

Deze intrestvoet is al enige semesters in een neerwaartse lijn waardoor het nuttig kan zijn om de voorkeur te geven aan een vaste en zekere intrestvoet in uw factuurvoorwaarden. Door het suppletief karakter van de wettelijke intrestvoet is het partijen namelijk toegestaan om ervan af te wijken. Een conventionele intrestvoet en een betalingstermijn kunnen perfect worden opgenomen in de factuurvoorwaarden.

Hou er wel rekening mee dat de rechter over een matigingsbevoegdheid beschikt en soeverein beslist over de redelijkheid van de conventioneel bepaalde intrestvoet. Dit laatste geldt trouwens evenzeer voor schadevergoedingen en -bedingen die bijvoorbeeld in de factuurvoorwaarden worden opgenomen.

(more…)