Het bedrijf betaalt enkel een productiviteitspremie, loon en RSZ zijn niet verschuldigd. Na de opleiding is het bedrijf verplicht om de werkzoekende aan te werven.

Met een Besluit van 9 juli 2010 versoepelt de Vlaamse regering de aanwervingsregels na de individuele beroepsopleiding. Vooralsnog geldt deze versoepeling enkel voor IBO-overeenkomsten die gesloten worden tussen 11 augustus 2010 en 31 december 2010.

De initiële regeling voorzag dat de werkgever na afloop van de IBO-overeenkomst verplicht was om met de stagiair een arbeidsovereenkomst af te sluiten voor onbepaalde duur waarin dan dezelfde voorwaarden werden hernomen die in de onderneming van toepassing zijn voor het beroep dat voorwerp heeft uitgemaakt van de “individuele beroepsopleiding-overeenkomst”.

Pas ten vroegste na verloop van een periode die overeenstemt met de duur van de beroepsopleiding, kon de werkgever een einde maken aan de arbeidsovereenkomst tenzij er sprake zou zijn van een dringende reden tot ontslag.

Nieuw is dat nu na afloop van de opleiding de leerling in dienst kan genomen worden met een arbeidsovereenkomst van bepaalde duur van 1 jaar.

De VDAB blijft uiteraard zijn rol spelen van intermediant tussen enerzijds de onderneming of vereniging die een leerling zoekt en anderzijds de werkzoekende. De basis van de IBO-regeling blijft het opleiden van werkzoekenden voor een vacature die niet ingevuld raakt.

De VDAB blijft zijn beslissende rol spelen wat de toekenning, de duur, de beëindiging of de voortzetting van de opleiding betreft. De duur van de opleiding bedraagt minimum 4 weken en maximum 26 weken of in geval van een langdurig uitkeringsgerechtigde of laaggeschoolde maximum 52 weken.

Wil de werkgever na afloop van de opleiding een arbeidsovereenkomst van bepaalde duur van 1 jaar afsluiten dan dient hij deze keuze te motiveren. Wordt na afloop van de termijn van 1 jaar de tewerkstelling verlengd, dan komt een contract van onbepaalde duur zonder proefperiode tot stand.

Zie ook De Sager Advocaten.

Wie echter sinds februari 2010 minstens 2 keer te laat bedrijfsvoorheffing betaalt, loopt een verhoging op van 10 %, met een minimum van 50 EUR en een maximum van 1.250 EUR.

De aanvragen tot ontheffing van ambtswege zullen weinig soelaas bieden, omdat de fiscus deze heel beperkend zal interpreteren.

De fiscus aanvaardt dat deze vergoeding belastingvrij blijft als terugbetaling van “kosten eigen aan de werkgever”, wanneer die niet hoger ligt dan de kilometervergoeding van ambtenaren.

Sinds 1 september 2000 geldt een eenvormig tarief, ongeacht het type auto, dat één maal per jaar op 1 juli wordt geïndexeerd.

Vorig jaar nog leidde dit tot een daling van de kilometervergoeding.

Voor de periode van 1 juli 2010 tot 30 juni 2011, bedraagt de kilometervergoeding 0,3178 EUR i.p.v. 0,3026 EUR.

Een hogere kilometervergoeding blijft evenwel mogelijk, maar dan moet bewezen worden dat deze overeenstemt met de werkelijke kosten.

Het betreft zowel maatregelen voor zelfstandigen als tewerkstellingsmaatregelen die worden verlengd van 30 juni tot 30 september 2010. In de wet werd bovendien de mogelijkheid voorzien om de maatregelen tot 31 december 2010 te verlengen.

1. Zelfstandigen – Tijdelijke crisisuitkering. Ingeval van een ernstige omzetdaling, een gerechtelijke reorganisatie of collectieve schuldenregeling, kan men aanspraak maken op een uitkering van maximaal 6 maanden.  Het bedrag van deze uitkering is gelijk aan het minimumpensioen, zijnde € 1.213,44 met gezinslast of € 920,62 als alleenstaande. De aanvragen hiervoor waren voorheen mogelijk tot 30 juni; nu kan het indienen nog tot 30 september 2010.

2. Zelfstandigen – Faillissementsverzekering.  Dit betreft een sociale verzekering in geval van faillissement gedurende maximaal 6 maanden. Normaal moet een aanvraag daartoe ingediend worden uiterlijk het kwartaal volgend op het kwartaal waarin het faillissement wordt uitgesproken. Maar dankzij de verlenging van een oude crisismaatregel wordt de aanvraagtermijn met 1 kwartaal verlengd. De verlenging van deze maatregel is van toepassing op alle vonnissen uitgesproken tot en met 30 september 2010.

3. Tewerkstelling – Tijdelijke crisisaanpassing van de arbeidsduur. Elke onderneming kan via een CAO aan al haar werknemers of aan een groep werknemers een arbeidsduurvermindering voorstellen van 1/4 of 1/5, waarbij de werknemers hun voltijds statuut behouden en aan de werkgever een forfaitaire vermindering van de werkgeversbijdragen wordt toegekend. Deze maatregel was tot nu toe mogelijk tot 30 juni en wordt verlengd tot 30 september 2010

4. Tewerkstelling – Vermindering arbeidsvolume: tijdskrediet & economische werkloosheid bedienden. Enerzijds kan een onderneming in moeilijkheden aan werknemers een arbeidsduurvermindering voorstellen van 1/2 of 1/5 gedurende 1 tot 6 maanden, waarbij de werknemer aanspraak maakt op een RVA-uitkering. Anderzijds kan een onderneming in moeilijkheden gehele of gedeeltelijke economische werkloosheid aanvragen voor bedienden, waarbij de werknemer aanspraak maakt op een RVA-uitkering en een supplement van de werkgever. Deze maatregel was tot nu toe mogelijk tot 30 juni en wordt verlengd tot 30 september 2010.

Sinds 1 mei 2010 gelden daarvoor nieuwe spelregels. De nieuwe Verordening 883/04 vervangt de Verordening 1408/71.

Vooreerst dient vermeld te worden dat de basisbeginselen behouden blijven :

- principe van de werkstaat: de zelfstandige is in principe onderworpen aan de sociale zekerheid van het land waar deze werkt

- principe van de eenheid: de zelfstandige is slechts aan het stelsel van één land onderworpen

- principe van behoud van rechten, opgebouwd in één land, ook wanneer de zelfstandige er niet langer woont of werkt

- principe van de volledigheid: er wordt rekening gehouden met de opgebouwde rechten in de verschillende landen

- principe van de gelijkheid: de zelfstandige geniet dezelfde rechten als de onderdanen van het land onder wiens stelsel deze valt.

Daarboven komen 4 belangrijke aanvullingen of wijzigingen.

1. detachering is mogelijk voor een initiële periode van 24 maanden die kan verlengd worden tot 5 jaar.

Een zelfstandige kan tijdelijk prestaties uitvoeren in een ander land, en toch verder onder het stelsel van het eerste land vallen. In de vroegere regeling gold dat slechts voor een initiële periode van 12 maanden die weliswaar kon verlengd worden.

2. bij gelijktijdige activiteiten in verschillende landen, is de zelfstandige onderworpen aan het stelsel van het land waar hij woont, op voorwaarde dat daar een substantieel deel van de activiteiten vallen, d.i. goed voor minstens 25 % van de tijd, vergoeding of omzet.

3. bij gelijktijdige activiteiten als zelfstandige en werknemer in meerdere landen, geldt het stelsel van het land dat de rechten als werknemer bepaalt.

Tot voor de nieuwe regels was het niet uitgesloten dat de stelsels van verschillende landen toepasselijk waren.

4. er wordt een systeem van gegevensuitwisseling op poten gezet, en er wordt naar gestreefd om alle papieren te bannen.

Vermelden we tenslotte dat de nieuwe spelregels van toepassing zijn op zelfstandigen die pas internationaal actief zijn sinds 1 mei 2010, of op zelfstandigen die reeds langer internationaal actief zijn en daarvoor uitdrukkelijk opteren.

Vanaf 1 januari 2010 kan  een zelfstandige ook een zorgverlof nemen voor een kind met een ernstige aandoening. Dit zorgverlof is gedeeltelijk op dezelfde leest geschoeid als het palliatief verlof.

 1. Waarop heeft u als zelfstandige recht?

- U  kan genieten van de vrijstelling van één kwartaalbijdrage. Dit is op de zelfde wijze  geregeld als bij het palliatief verlof, zodat hiervoor naar vorige bijdrage kan verwezen worden. 

- Aan het nemen van dit zorgverlof is  géén uitkering verbonden. Dit is anders dan wat voorzien is bij het palliatief verlof.

 2. Wat zijn de voorwaarden?

1) u bent zelfstandige en ouder van een kind met een “ernstige aandoening” :

-  Het betreft een kind van de zelfstandige of van zijn partner met wie de zelfstandige gehuwd of wettelijk samenwonend is, dat rechtgevend is op kinderbijslag en deel uitmaakt van het gezin. De maatregel  is, anders dan het palliatief verlof,  niet voorzien voor  de bijstand van een partner met een ernstige aandoening

- Als ernstige aandoening wordt beschouwd elke medische aandoening/ ingreep die door de arts van het kind als ernstig beschouwd wordt en waarvan de arts meent dat elke vorm van bijstand van het gezin van de zelfstandige nodig is voor het herstel van het kind.

2) de ernstige aandoening heeft een stopzetting van de beroepsactiviteit gedurende minstens 4 opeenvolgende weken

3) u moet een aanvraag indienen bij het sociaal verzekeringsfonds vóór het einde van het kwartaal dat volgt op de aanvang van de onderbreking,  via een aangetekende brief of een verzoek ter plaatse neergelegd tegen ontvangstbewijs

4)  uw aanvraag bevat een medisch attest waarin de arts de ernst van de aandoening (en nodige bijstand) bevestigt, én een verklaring op eer dat u de activiteit gedurende minimum 4 weken heeft stopgezet/zal stopzetten.

5) Deze vrijstelling van kwartaalbijdrage kan u slechts één maal voor hetzelfde kind genieten.

Elke persoon, die een zelfstandige activiteit uitoefent, is verplicht om zich aan te sluiten bij een sociale verzekeringskas voor zelfstandigen en sociale zekerheidsbijdragen te betalen.

Tot voor kort had de zelfstandige tot 90 dagen na de aanvang van de zelfstandige activiteit de tijd om deze verplichting te vervullen. Dit opende natuurlijk de deur voor mensen met slechte intenties om bij controle voor te houden dat ze zich nog altijd bevonden in deze “gratieperiode”, waarin een aansluiting nog niet nodig is.

Om zwartwerk beter te kunnen bestrijden, moet een zelfstandige zich voortaan uiterlijk op de dag van de aanvang van de zelfstandige activiteit aansluiten bij een sociale verzekeringskas. Indien deze formaliteit niet is vervuld, kan het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ) een administratieve geldboete opleggen aan de zelfstandige gaande van 500 tot 2.000 euro.

Opmerkelijk is dat men ook de werknemers gaat viseren, die zich zouden willen bezondigen aan zwartwerk.

Vanaf 1 april 2010 kan een werknemer, die wetens en willens arbeid verricht bij een werkgever die hiervoor geen dimona-aangifte heeft gedaan, immers bestraft worden met een zelfde administratieve geldboete. Dit op voorwaarde dat er voor deze inbreuk ook ten aanzien van de werkgever procesverbaal is opgesteld.

Daarnaast is sedert dit jaar ook een gunstregel voorzien in het sociaal statuut voor zelfstandigen, die een zorgverlof willen nemen voor een kind met een ernstige maar niet terminale aandoening.

Wat deze maatregels concreet inhouden voor de zelfstandige wordt in deze en in een volgende bijdrage uit de doeken gedaan.

We nemen het palliatief verlof voor een kind of partner als eerste onder de loep.

1. Waarop heeft u recht ?

Ingeval u een zelfstandige of meewerkende echtgenote in maxi-statuut bent die voor minstens 4 opeenvolgende weken persoonlijk uw beroepsactiviteit stopt om uw kind of dat van uw partner palliatieve zorgen te verlenen, heeft u onder voorwaarden recht op:

* een forfaitaire uitkering, gelijk aan het bedrag dat overeenstemt met 2 maanden minimumpensioen van een zelfstandige, hetzij momenteel 1.841, 24 EUR voor een alleenstaande en 2.426,88 EUR voor een gezinshoofd.

Deze bedragen worden vanaf 1 augustus 2010 verhoogd met respectievelijk 50 euro en 40 euro.

 * een vrijstelling van het betalen van sociale bijdrage voor 1 kwartaal, (namelijk het kwartaal volgend op het begin van de onderbreking van de beroepsactiviteit), en dit zonder negatieve gevolgen voor de pensioenopbouw. De periode van tijdelijke onderbreking wordt gelijkgesteld met een periode van bezigheid.

 2. Voorwaarden:

* u bent zelfstandige, helper of meewerkende echtgenoot met maxistatuut,

* u bent in orde met de betaling van bijdragen gedurende minstens 2 kwartalen die de tijdelijke stopzetting voorafgaan

* de palliatieve zorg betreft :

- uw partner, zijnde uw echtgeno(o)t(e) of wettelijk samenwonende partner die werkelijk deel uitmaakt van uw gezin

- een kind van u of uw partner, dat rechtgevend is op kinderbijslag en daadwerkelijk deel uitmaakt van het gezin.  

Ingeval de ouders niet samenwonen en gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen, dan maakt de zelfstandige waarbij het kind daadwerkelijk woont gedurende de aandoening aanspraak op de uitkering.

Ingeval het kind is opgenomen in een ziekenhuis wordt gekeken naar de hoofdzakelijke huisvestiging, of ingeval van co-ouderschap, naar de domicilie volgens de gegevens opgenomen in het Rijksregister; in dit geval kan de zelfstandige wel het bewijs leveren dat de feitelijke situatie niet overeenstemt met de gegevens van het Rijksregister en alsnog op deze wijze aanspraak maken op de uitkering.

 * de onderbreking van de persoonlijke activiteit moet minstens 4 opeenvolgende weken duren.

 * u moet een aanvraag indienen bij uw sociaal verzekeringsfonds binnen de 4 weken na onderbreking van de activiteit, door ter plaatse het verzoek neer te leggen tegen ontvangstbewijs, of door middel van een aangetekende brief.

 * deze aanvraag moet vergezeld zijn van een attest uitgereikt door de behandelende geneesheer van de patiënt die palliatieve zorg behoeft, en waaruit blijkt dat de zelfstandige zich bereid heeft verklaard om deze palliatieve zorgen te geven.

3. Bijzonderheden inzake de uitkering:

* De uitkering wordt in 3 schijven betaald, en voor de eerste keer op het einde van de maand volgend op de maand waarin u het voormeld attest  aan het sociaal verzekeringsfonds hebt overhandigd.

* De uitbetaling van deze uitkering neemt een einde:

-  de maand die volgt op het overlijden van de persoon die de  palliatieve  zorgen nodig had
- indien de zelfstandige in eigen naam zijn activiteit gedurende het betrokken kwartaal verderzet.

 * Het RSVZ kan in een beperkt aantal gevallen beslissen om volledig of gedeeltelijk te verzaken aan de terugvordering van de uitkering in voormelde gevallen waar de uitbetaling een einde heeft genomen en nog een onverschuldigd uitbetaling is gebeurd. Dit kan met name wanneer er sprake is van behoeftigheid van de schuldenaar, wanneer de terugvordering maar een gering bedrag betreft die niet verantwoordt dat er kosten worden gemaakt, en wanneer de terugvordering voortvloeit uit het herstel van een fout begaan door het bevoegde sociaal verzekeringsfonds.

Belangrijk hierbij is dan te weten dat de werknemers van de overgenomen onderneming of van de gefusioneerde ondernemingen rechten hebben.

Op initiatief van de Europese Commissie, werd door de Raad van Ministers van de Europese Unie de richtlijn 77/187/EEG aangenomen. Deze richtlijn, inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, had in 1978 zijn gevolgen op de Belgische Reglementering hieromtrent.

De Collectieve ArbeidsOvereenkomst nr. 32 werd aangepast en vooral uitgebreid naar de CAO nr. 32 bis, die volgende voorwerpen heeft:
- het behoud van de rechten van de werknemers waarborgen in alle gevallen van wijziging van werkgever ingevolge de overgang van een onderneming of van een gedeelte van de onderneming krachtens overeenkomst (hoofdstuk II); de overgang in het kader van een gerechtelijk akkoord is een overgang krachtens overeenkomst waarop het principe van het behoud van de rechten van de werknemers van toepassing is, behoudens de bij artikel 8bis bepaalde uitzonderingen;
- een aantal rechten waarborgen met betrekking tot de werknemers, die overgenomen worden in geval van overname van activa na faillissement.

Laatst genoemde CAO nr. 32 bis is van toepassing bij iedere wijziging van werkgever die het gevolg is van om het even welke overgang van een onderneming of van een gedeelte van een onderneming krachtens overeenkomst.

De overgang van onderneming krachtens overeenkomst impliceert drie voorwaarden :
- een wijziging van werkgever;
- een overgang van onderneming of een van een gedeelte ervan;
- een overeenkomst tussen de werkgever die zijn onderneming overdraagt en de werkgever die de onderneming overneemt.

C.A.O. nr. 32 bis voorziet dat de rechten en verplichtingen welke voor de oude werkgever voortvloeien uit de op het tijdstip van de overgang bestaande arbeidsovereenkomsten, door deze overgang op de nieuwe werkgever overgaan.

Zo wordt, door het enkele feit van de overgang van onderneming, de arbeidsovereenkomst afgesloten tussen de werknemer en de oude werkgever van rechtswege overdragen naar de nieuwe werkgever, zonder dat er sprake is van een nieuwe overeenkomst af te sluiten met deze laatste. De overgedragen werknemers zetten hun arbeidsprestaties verder bij de nieuwe werkgever, conform hetgeen was overeengekomen bij de oude werkgever. De nieuwe werkgever dient de bij de oude werkgever toepasbare loons- en arbeidsvoorwaarden te respecteren, zonder dat hij deze in principe eenzijdig kan wijzigen. Zo wordt de opgebouwde anciënniteit mee overgenomen naar de nieuwe werkgever.

Tegenover dit recht voor de werknemer staat ook een verplichting, namelijk dat de overdracht van de arbeidsovereenkomsten niet tot gevolg heeft dat de werknemer zijn arbeidsovereenkomst als beëindigd kan beschouwen. Het feit van de overgang op zich maakt geen contractbreuk uit.

De werknemer kan zich niet verzetten tegen de overdracht van zijn arbeidsovereenkomst, maar heeft wel het recht de verderzetting van de arbeidsrelatie met de verkrijger te weigeren. In dat geval kan de werknemer ontslag nemen met toepassing van de opzegverplichtingen, tenzij de weigering gesteund is op een substantiële wijziging van een essentieel element van de arbeidsovereenkomst; in dat geval zou hij een handeling gelijkgesteld met een onrechtmatige beëindiging kunnen inroepen.

De overgang op zich mag nooit een reden zijn voor ontslag van een werknemer, en dit zowel voor de oude werkgever als voor de nieuwe. Dit zou namelijk tot gevolg hebben dat de werknemer niet kan genieten van de bescherming van CAO nr. 32bis.

De crisispremie moet arbeiders beschermen als zij tijdens de crisis worden ontslagen.

- Wie heeft recht op de premie?

Elke arbeider uit de privésector wiens arbeidsovereenkomst zonder dringende reden wordt beëindigd door de werkgever.

- Bedrag van de premie

De arbeiders die worden ontslagen zonder dringende reden hebben recht op een bijkomende forfaitaire vergoeding van 1.666 euro. Bij deeltijdse arbeiders wordt deze premie geproratiseerd in verhouding tot de contractuele arbeidsprestaties. Deze vergoeding wordt fiscaal niet belast en is vrijgesteld van sociale bijdragen.

De RVA zal een deel van deze crisispremie ten laste nemen. De RVA betaalt 1.111 euro en de betrokken firma 555 euro.

- Vrijstelling voor werkgever

In sommige gevallen zal de RVA de gehele premie ten laste nemen. De werkgever moet zijn deel van 555 euro niet betalen als hij gebruik heeft gemaakt van één van de drie maatregelen ten aanzien van de betrokken arbeider:
• de collectieve crisisarbeidsduurvermindering
• het crisistijdskrediet
• het stelsel van de economische werkloosheid voor arbeiders, en dit gedurende:
– 4 weken voor arbeiders met een anciënniteit van minder dan 20 jaar
– 8 weken voor arbeiders met een anciënniteit van meer dan 20 jaar

Daarenboven kan de Commissie Ondernemingsplannen toestaan dat firma’s met minder dan 10 werknemers hun deel van de premie niet moeten betalen op voorwaarde dat ze dit aanvragen en hun onderneming in economische moeilijkheden verkeert.

- Volledige betaling door de werkgever

De beëindiging, met of zonder opzegging, van de arbeidsovereenkomst moet via aangetekende brief (uitwerking derde werkdag na verzending) of bij deurwaardersexploot aan de betrokken werknemer kenbaar worden gemaakt. Als de werkgever dit niet doet, moet hij de gehele premie van 1.666 euro zelf betalen.

- Inwerkingtreding

Deze maatregel is slechts van toepassing op beëindigingen van arbeidsovereenkomsten die worden betekend tussen 1 januari 2010 en 30 juni 2010.