Alaska: more than you know, more than you think.

In het arrest van het Hof van Beroep te Antwerpen van 17 maart 2009 (nr. 2009/79) stonden de verjaringstermijnen voor de aangifte van de nalatenschap ter discussie.

Het Hof van Beroep brengt duidelijkheid wanneer er sprake is van een regelmatige aangifte van nalatenschap waarbij de erfgenamen de fictiebepalingen van artikel 108 en artikel 7 van het Wetboek van Successierechten willen weerleggen.

Het artikel 137 W.Succ. voorziet in een (i) tweejarige verjaringstermijn ingeval van een regelmatige aangifte en een (ii) vijfjarige (voor onroerende goederen) of (iii) tienjarige (voor roerende goederen) verjaringstermijn ingeval van een onregelmatige aangifte waarbij bepaalde goederen niet werden aangegeven (hoewel wettelijk verplicht).

De ratio legis voor de drie verschillende verjaringstermijnen is gelegen in het feit dat de administratie ingeval van verzuim (onregelmatige aangifte) meer tijd nodig heeft om de belastbare elementen van de nalatenschap te achterhalen, waarderen en belasten.

(more…)

In een vorige bijdrage werd de toepassing van de fictiebepaling in artikel 108 W.Succ. besproken. De fictie van dit artikel voorziet dat de roerende goederen die deel uitmaken van het vermogen van de decujus binnen de drie jaar vóór het overlijden, op datum van overlijden nog steeds aanwezig zijn in dit vermogen en bijgevolg onderworpen worden aan successierechten.

Dit betreft evenwel een vermoeden dat door de erfgenamen met alle middelen van recht kan weerlegd worden. Maar ook dan ligt de fiscus op vinkenslag om de fictiebepaling van artikel 7 van het Wetboek Successierechten toe te passen.

In haar vonnis van 7 oktober 2009 (nr. 0920/1227) heeft de rechtbank van Hasselt geoordeeld dat de administratie ook bij de toepassing van deze fictiebepaling niet te kort door de bocht mag gaan.

(more…)

Teneinde successierechten op onroerende goederen te vermijden, wordt in de praktijk soms overgegaan tot de verkoop van de onroerende goederen in kwestie om vervolgens de verkoopprijs op de bankrekening van de begunstigden te storten.

Maar wat indien de voormalige eigenaar van de onroerende goederen komt te overlijden binnen de drie jaar na de verrichtingen? Inderdaad … dan loert de fiscus om de hoek met de fictiebepalingen van artikel 108 en artikel 7 van het Wetboek Successierechten.

In haar vonnis van 7 oktober 2009 (nr. 0920/1227) heeft de rechtbank van Hasselt geoordeeld dat de administratie bij de toepassing van deze fictiebepalingen niet te kort door de bocht mag gaan.

(more…)

De Angelsaksisch rechtsfiguur van de trust komt niet voor in het Belgisch recht, maar sommige Belgen maken er gretig gebruik in landen waar deze wel bestaat als middel van vermogensplanning.

Een trust is een juridische figuur waarbij een “settlor” de eigendom van goederen overdraagt aan een “trustee” die ze moet beheren met een welbepaald doel of in het voordeel van één of meer “benificiaries”, de begunstigden.

Om de belastbaarheid in hoofde van de begunstigde te gaan bepalen maakt de rechtsleer een onderscheid tussen de fixed interest trust waarbij de begunstigde over een vorderingsrecht ten aanzien van de trust beschikt, en de discretionaire trust waarbij de begunstigde geen enkel formeel recht hebben om aan de trust instructies te geven, bijv. met het oog op het uitkeren van de inkomsten van de trust.

(more…)

In het Vlaamse Decreet van 18 december 2009 houdende bepalingen tot begeleiding van de derde aanpassing van de begroting 2009 (bekendgemaak in het Belgisch Staatsblad van 29 januari 2010) heeft de Vlaamse decreetgever het artikel 60bis van het Wetboek van Successierechten voor de successievrije vererving van familiale ondernemingen of vennootschappen herwerkt. In een vorige bijdrage werd reeds de versoepeling van de loonlastenvoorwaarde behandeld.

Hierna wordt de herformulering van de participatievoorwaarde onder de loep genomen.

(more…)

In het Vlaamse Decreet van 18 december 2009 houdende bepalingen tot begeleiding van de derde aanpassing van de begroting 2009 (bekendgemaak in het Belgisch Staatsblad van 29 januari 2010) heeft de Vlaamse decreetgever een tijdelijke versoepeling van de loonlastenvoorwaarde zoals vereist voor de vererving aan 0% van familiale ondernemingen (artikel 60bis W.Succ.) voorzien.

Deze maatregel komt tegemoet aan de noden van de familiale ondernemingen in de huidige tijden van economische crisis. Het noodgedwongen terugbrengen van de tewerkstelling in de familiale onderneming zou immers meteen ook de mogelijke vererving aan 0% in rook doen opgaan.

(more…)

Schenkingen zijn een courant gebruikte en interessante manier om bij leven goederen van het ene vermogen naar het andere te laten overgaan.

Vaak gaat dit echter gepaard met enkele persoonlijke ongemakken van de schenker: hij zal zich namelijk dadelijk en onherroepelijk moeten ontdoen van de geschonken goederen. Deze goederen verdwijnen met andere woorden definitief uit zijn vermogen. Dit is vaak een hinderpaal om effectief tot schenking over te gaan.

In de vermogensrechtelijke planningspraktijk is daarvoor een oplossing bedacht, namelijk: het voorbereiden van de schenkingsconstructie.

In dit kader zal er gewerkt worden met volmachten. We kunnen hier dan ook spreken over de schenking in extremis. “In extremis”, want men gaat proberen om de ongemakken die de schenker ervaart, op een zo laat mogelijk tijdstip aan de orde te laten komen.

De vraag is echter waarom men dat zou doen? Wat zijn de positieve en negatieve punten van deze constructie? We zetten het voor u even op een rijtje.

(more…)

De schenking is een algemeen gekende en alom toegepaste techniek om aan successieplanning te doen. Aan de schenking kunnen diverse modaliteiten verbonden worden waarbij tegemoet gekomen wordt aan de wensen van de schenkers.

Een bezorgdheid die vaak opduikt, is wat met de geschonken goederen gebeurt na het overlijden van de begiftigde. Wat als de kinderen van de begiftigde dan nog minderjarig zijn? De schenkers willen graag het lot van het geschonken vermogen kunnen vastleggen over het overlijden van de begiftigde heen zonder de vrijheid van de begiftigde om over de goederen te kunnen beschikken, in te willen perken.

Het beding van fideï commis de residuo kan hierbij soelaas bieden.

(more…)

Het kan interessant zijn om als wel verdienende burger uw fiscale woonplaats te hebben in een gemeente die geen of slechts een beperkte aanvullende belasting vestigt op de personenbelasting.

Zo is het genoegzaam bekend dat de inwoners van sommige kustgemeenten (bv. Knokke, Koksijde, voor aanslagjaar 2009 ook De Panne) volledig vrijgesteld zijn van de gemeentelijke opcentiemen. Dit kan een flinke duit schelen, wetende dat deze aanvullende belasting in andere gemeenten vaak een tarief kent van om en bij de 6 à 8 %, soms nog meer.

Naar aanleiding van een overlijden, kunnen de kaarten evenwel anders liggen …

(more…)

Het huidige artikel 132 van het Wetboek van Successierechten voorziet in de automatische overgang van administratieve boetes op de erfgenamen van de overtreder.

Het Grondwettelijk Hof heeft in zijn arrest van 16 juli 2009 geoordeeld dat dit principe van automatische overgang van administratieve boetes op de erfgenamen in strijd is met artikel 10 en 11 van de Belgische Grondwet en met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

(more…)