Alaska: more than you know, more than you think.

Een goede huisvader wil een schenking doen aan zijn kinderen en let hierbij goed op dat elk kind evenveel krijgt. Hij wil immers niemand bevoor- of benadeligen.

Maar is dit wel zo? Wat ingeval van waardeschommelingen van de geschonken goederen? Wat met de wettelijke reserve van de kinderen? Hoe wordt het beschikbaar deel berekend? De kinderen zullen toch geen opleg verschuldigd zijn aan elkaar bij het overlijden van hun vader?

Kortom, de vraag stelt zich hoe onze goede huisvader de schenking kan doen aan zijn kinderen zonder zich over al deze vragen zorgen te hoeven maken.

(more…)

De gratis vererving van de gezinswoning door de langstlevende echtgenoot bracht een (r)evolutie teweeg op het vlak van successieplanning, maar vormt soms een kink in de kabel voor (reeds uitgewerkte) vermogensplanningen.

In sommige gevallen zal de keuze moeten gemaakt worden tussen de langstlevende echtgenoot (successieplanning) of de “next generation” (vermogensplanning).

(more…)

De aankoop van buitenlands onroerend goed heeft niet alleen gevolgen voor de inkomstenbelasting. Ondermeer de gevolgen op het vlak van successierechten moeten goed in overweging genomen worden.

Belgische rijksinwoners zijn immers successierechten verschuldigd op hun wereldwijd vermogen, dus ook op de buitenlandse vakantiewoning. Dit sluit echter niet uit dat er geen successierechten in het buitenland moeten betaald worden.

Om deze mogelijke dubbele belasting te vermijden dient dus de plaatselijke (fiscale) wetgeving onderzocht te worden.

(more…)

Dat familiale ondernemingen (bedrijfsactiva) en vennootschappen (aandelen) met vrijstelling van successierechten kunnen worden vererfd is voor de meeste ondernemers niks nieuws.

De voorwaarden waaraan moet worden voldaan om geheel of gedeeltelijk van deze vrijstelling te kunnen genieten worden, niet in het minst omwille van hun gebrek aan helderheid, niet altijd goed begrepen. Voorwaarden die voor het Vlaamse gewest terug te vinden zijn in art. 60bis Wetboek Successierechten.

Neen, het is niet de bedoeling om hierna de diverse voorwaarden, waaronder de participatie- en loonlastvoorwaarden, te bespreken. Veeleer wil dit artikel wijzen op een markant nevenverschijnsel veroorzaakt door de tijdelijke afschaffing van de loonlastvoorwaarde.

(more…)

In het arrest van het Hof van Beroep te Antwerpen van 17 maart 2009 (nr. 2009/79) stonden de verjaringstermijnen voor de aangifte van de nalatenschap ter discussie.

Het Hof van Beroep brengt duidelijkheid wanneer er sprake is van een regelmatige aangifte van nalatenschap waarbij de erfgenamen de fictiebepalingen van artikel 108 en artikel 7 van het Wetboek van Successierechten willen weerleggen.

Het artikel 137 W.Succ. voorziet in een (i) tweejarige verjaringstermijn ingeval van een regelmatige aangifte en een (ii) vijfjarige (voor onroerende goederen) of (iii) tienjarige (voor roerende goederen) verjaringstermijn ingeval van een onregelmatige aangifte waarbij bepaalde goederen niet werden aangegeven (hoewel wettelijk verplicht).

De ratio legis voor de drie verschillende verjaringstermijnen is gelegen in het feit dat de administratie ingeval van verzuim (onregelmatige aangifte) meer tijd nodig heeft om de belastbare elementen van de nalatenschap te achterhalen, waarderen en belasten.

(more…)

In een vorige bijdrage werd de toepassing van de fictiebepaling in artikel 108 W.Succ. besproken. De fictie van dit artikel voorziet dat de roerende goederen die deel uitmaken van het vermogen van de decujus binnen de drie jaar vóór het overlijden, op datum van overlijden nog steeds aanwezig zijn in dit vermogen en bijgevolg onderworpen worden aan successierechten.

Dit betreft evenwel een vermoeden dat door de erfgenamen met alle middelen van recht kan weerlegd worden. Maar ook dan ligt de fiscus op vinkenslag om de fictiebepaling van artikel 7 van het Wetboek Successierechten toe te passen.

In haar vonnis van 7 oktober 2009 (nr. 0920/1227) heeft de rechtbank van Hasselt geoordeeld dat de administratie ook bij de toepassing van deze fictiebepaling niet te kort door de bocht mag gaan.

(more…)

Teneinde successierechten op onroerende goederen te vermijden, wordt in de praktijk soms overgegaan tot de verkoop van de onroerende goederen in kwestie om vervolgens de verkoopprijs op de bankrekening van de begunstigden te storten.

Maar wat indien de voormalige eigenaar van de onroerende goederen komt te overlijden binnen de drie jaar na de verrichtingen? Inderdaad … dan loert de fiscus om de hoek met de fictiebepalingen van artikel 108 en artikel 7 van het Wetboek Successierechten.

In haar vonnis van 7 oktober 2009 (nr. 0920/1227) heeft de rechtbank van Hasselt geoordeeld dat de administratie bij de toepassing van deze fictiebepalingen niet te kort door de bocht mag gaan.

(more…)

De Angelsaksisch rechtsfiguur van de trust komt niet voor in het Belgisch recht, maar sommige Belgen maken er gretig gebruik in landen waar deze wel bestaat als middel van vermogensplanning.

Een trust is een juridische figuur waarbij een “settlor” de eigendom van goederen overdraagt aan een “trustee” die ze moet beheren met een welbepaald doel of in het voordeel van één of meer “benificiaries”, de begunstigden.

Om de belastbaarheid in hoofde van de begunstigde te gaan bepalen maakt de rechtsleer een onderscheid tussen de fixed interest trust waarbij de begunstigde over een vorderingsrecht ten aanzien van de trust beschikt, en de discretionaire trust waarbij de begunstigde geen enkel formeel recht hebben om aan de trust instructies te geven, bijv. met het oog op het uitkeren van de inkomsten van de trust.

(more…)

In het Vlaamse Decreet van 18 december 2009 houdende bepalingen tot begeleiding van de derde aanpassing van de begroting 2009 (bekendgemaak in het Belgisch Staatsblad van 29 januari 2010) heeft de Vlaamse decreetgever het artikel 60bis van het Wetboek van Successierechten voor de successievrije vererving van familiale ondernemingen of vennootschappen herwerkt. In een vorige bijdrage werd reeds de versoepeling van de loonlastenvoorwaarde behandeld.

Hierna wordt de herformulering van de participatievoorwaarde onder de loep genomen.

(more…)

In het Vlaamse Decreet van 18 december 2009 houdende bepalingen tot begeleiding van de derde aanpassing van de begroting 2009 (bekendgemaak in het Belgisch Staatsblad van 29 januari 2010) heeft de Vlaamse decreetgever een tijdelijke versoepeling van de loonlastenvoorwaarde zoals vereist voor de vererving aan 0% van familiale ondernemingen (artikel 60bis W.Succ.) voorzien.

Deze maatregel komt tegemoet aan de noden van de familiale ondernemingen in de huidige tijden van economische crisis. Het noodgedwongen terugbrengen van de tewerkstelling in de familiale onderneming zou immers meteen ook de mogelijke vererving aan 0% in rook doen opgaan.

(more…)