De werkzaamheden worden uitgevoerd door de twee gedelegeerd bestuurders van de moedermaatschappij, die tevens bestuurder zijn in de dochter.

De fiscus verwerpt de aftrek van de managementvergoedingen bij de dochtervennootschap omdat de vergoedingen geen daadwerkelijke prestaties zouden dekken.

De administratie verwijst daarvoor naar de onvoldoende gedetailleerde facturen en het gebrek aan technische en materiële middelen van de moedermaatschappij om managementprestaties te kunnen verrichten. De werkzaamheden worden volgens de fiscus niet uitgevoerd door de moedermaatschappij, vertegenwoordigd door haar twee gedelegeerd bestuurders, maar wel door de bestuurders van de dochtermaatschappij, die uiteindelijk dezelfde natuurlijke personen zijn.

Alhoewel de Rechtbank van Eerste Aanleg te Namen het eens is met het feit dat de effectieve prestaties door de moedervennootschap niet kunnen aangetoond worden, beslist de rechter toch om de aanslagen te ontheffen. Artikel 26 WIB 92 primeert immers op artikel 49 WIB 92. Dit houdt in dat vergoedingen, betaald aan een Belgische verbonden vennootschap die deze vergoedingen opneemt voor de bepaling van haar belastbaar resultaat, steeds aftrekbaar zijn als beroepskost.

De fiscus gaat tegen dit vonnis in beroep. Het Hof van Beroep te Luik (26.03.2010) bevestigt het vonnis van de Rechtbank van Eerste Aanleg, maar dan wel om een andere reden. De rechter is immers van oordeel is dat de werkelijke prestaties door de moedermaatschappij wel aangetoond worden. Hij stelt dit vast aan de hand van een aantal feitelijke elementen zoals o.a. de ondertekening van tal van documenten door de moedermaatschappij, vertegenwoordigd door haar gedelegeerd bestuurders. Het feit dat de moedervennootschap niet over de materiële middelen zou beschikken om managementprestaties te verrichten is niet belangrijk. Zij kan immers de materiële middelen van de bestuurder vennootschap (dochtervennootschap) gebruiken.

Moraal van het verhaal: spring omzichtig om met managementvergoedingen betaald aan vennootschappen. Hier is het uiteindelijk goed afgelopen maar dat is geen garantie voor andere dossiers. Wat wij in ieder geval afraden is dat de natuurlijke personen die bestuurder zijn in de managementvennootschap-holding ook nog eens bestuurder zijn in de bestuurde vennootschap(pen). Dit accentueert enkel nog meer het artificiële van de constructie.

Oorspronkelijk werd voorzien dat er een “kunstenaarskaart” zou worden ingevoerd. Dit is echter nooit gebeurd, vandaar dat men soms vragen had over het al dan niet opmaken van een fiche 281.50 om de taxatie geheime commissielonen (309 % !) te vermijden.

Wat zijn de daadwerkelijke administratieve formaliteiten ?

Het bedrijf betaalt enkel een productiviteitspremie, loon en RSZ zijn niet verschuldigd. Na de opleiding is het bedrijf verplicht om de werkzoekende aan te werven.

Met een Besluit van 9 juli 2010 versoepelt de Vlaamse regering de aanwervingsregels na de individuele beroepsopleiding. Vooralsnog geldt deze versoepeling enkel voor IBO-overeenkomsten die gesloten worden tussen 11 augustus 2010 en 31 december 2010.

De initiële regeling voorzag dat de werkgever na afloop van de IBO-overeenkomst verplicht was om met de stagiair een arbeidsovereenkomst af te sluiten voor onbepaalde duur waarin dan dezelfde voorwaarden werden hernomen die in de onderneming van toepassing zijn voor het beroep dat voorwerp heeft uitgemaakt van de “individuele beroepsopleiding-overeenkomst”.

Pas ten vroegste na verloop van een periode die overeenstemt met de duur van de beroepsopleiding, kon de werkgever een einde maken aan de arbeidsovereenkomst tenzij er sprake zou zijn van een dringende reden tot ontslag.

Nieuw is dat nu na afloop van de opleiding de leerling in dienst kan genomen worden met een arbeidsovereenkomst van bepaalde duur van 1 jaar.

De VDAB blijft uiteraard zijn rol spelen van intermediant tussen enerzijds de onderneming of vereniging die een leerling zoekt en anderzijds de werkzoekende. De basis van de IBO-regeling blijft het opleiden van werkzoekenden voor een vacature die niet ingevuld raakt.

De VDAB blijft zijn beslissende rol spelen wat de toekenning, de duur, de beëindiging of de voortzetting van de opleiding betreft. De duur van de opleiding bedraagt minimum 4 weken en maximum 26 weken of in geval van een langdurig uitkeringsgerechtigde of laaggeschoolde maximum 52 weken.

Wil de werkgever na afloop van de opleiding een arbeidsovereenkomst van bepaalde duur van 1 jaar afsluiten dan dient hij deze keuze te motiveren. Wordt na afloop van de termijn van 1 jaar de tewerkstelling verlengd, dan komt een contract van onbepaalde duur zonder proefperiode tot stand.

Zie ook De Sager Advocaten.

De BTW-Ontvanger stelt kort daarop een akte van inhouding op, waardoor een BTW-tegoed dat de vennootschap nog had niet terugbetaald wordt. Kan dit zomaar ?

Dergelijke procedure wordt ook een bewarend beslag in eigen handen genoemd. Deze specifieke bewarende maatregel inzake BTW moet wel getoetst worden aan de basisregels van het beslagrecht.

De vennootschap verzet zich tegen deze maatregel omdat de basisvoorwaarden van het bewarend beslag niet zouden vervuld zijn, namelijk hoogdringendheid en het bestaan van een zekere, vaststaande en opeisbare schuld.

De beslagrechter volgt het standpunt van de belastingplichtige. Uit het proces-verbaal blijkt immers niet dat er BTW zal verschuldigd zijn en evenmin wordt een raming gegeven van de eventuele grootte van de BTW-schuld. Er kan dus niet gesproken worden van een zekere, vaststaande en opeisbare vordering die minstens vatbaar is voor een voorlopige raming. De beslagmaatregel wordt dan ook opgeheven.

Beslagrechter Dendermonde 6 april 2010

Maar is dit wel zo? Wat ingeval van waardeschommelingen van de geschonken goederen? Wat met de wettelijke reserve van de kinderen? Hoe wordt het beschikbaar deel berekend? De kinderen zullen toch geen opleg verschuldigd zijn aan elkaar bij het overlijden van hun vader?

Kortom, de vraag stelt zich hoe onze goede huisvader de schenking kan doen aan zijn kinderen zonder zich over al deze vragen zorgen te hoeven maken.

Wanneer een ouder een schenking wenst te doen aan één of meerdere van zijn kinderen, dient hij rekening te houden met drie zaken:
1/ hij kan slechts beschikken over het beschikbaar deel van zijn nalatenschap (zijnde 1/2 indien 1 kind, 1/3 indien 2 kinderen en 1/4 indien 3 of meer kinderen)
2/ de grootte van dit beschikbaar deel wordt bepaald op de datum van overlijden en niet op de datum van de schenking
3/ bij de samenstelling van de te verdelen boedel (zogenaamde fictieve massa) op datum van overlijden worden mee in rekening gebracht: de waarde van de geschonken goederen op datum van overlijden van de ouder (dus niet de waarde op het ogenblik van de schenking).

Wanneer bij vroegere schenkingen het beschikbaar deel werd overschreden, dienen de begunstigden van deze schenkingen (een deel van) de waarde van de geschonken goederen opnieuw in te brengen zodat de wettelijke reserve van de benadeelde kinderen hersteld wordt.

Dit kan tot dramatische situaties lijden als de waarde van de geschonken goederen gestegen is door de persoonlijke inspanningen van het ene begunstigde kind, terwijl broer/zus de geschonkenen goederen heeft verkwist.
Evenzo wanneer de ouder schenkt aan één kind in de veronderstelling dat er nog voldoende zal overschieten voor de overige kinderen bij zijn overlijden, maar dit blijkt naderhand niet het geval te zijn.

Deze familiedrama’s kunnen vermeden worden wanneer de vader zijn schenkingen doet aan de kinderen vooruit en buiten deel en bij elke schenking de overige kinderen laat tussenkomen en toestemmen met de schenking (artikel 918 BW). Hierdoor doen de kinderen afstand van hun recht om de inbreng te vorderen van deze schenkingen bij het overlijden van de vader, ook al werd het beschikbaar deel overschreden.

Een kind kan dus zichzelf onterven door toe te stemmen met de schenking vooruit en buiten deel aan zijn broer/zus.

Op 30 juni 2010 werd echter het Koninklijk Besluit van kracht die ondernemingen en haar volmachthouders toelaat bepaalde wijzigingen en verbeteringen in de kruispuntbank der ondernemingen zelf uit te voeren.

Bovendien zijn de zelf uitgevoerde wijzigingen gratis, terwijl men voor de meeste wijzigingen via het ondernemingsloket 75 € verschuldigd is.

Toegang voor de ondernemer

 De ondernemer die over een kaartlezer beschikt kan onmiddellijk via deze link aan de slag. Zonder kaartlezer krijgt men ook toegang als men via de vorige link een token aanvraagt of het token gebruikt dat men eerder aanvraag voor de toepassing van ‘Tax on Web’.

 Toegang voor derden

Wilt u als boekhouder of andere gevolmachtigde voor uw klant aan de slag, dan liggen de zaken iets ingewikkelder. De volmacht ‘Tax on Web’ die de klant eerder ondertekende is immers niet bruikbaar. U moet hem of haar een nieuwe volmacht laten ondertekenen, waarbij de volmachthouder bovendien een natuurlijk persoon moet zijn, en deze met een kopie van beide identiteitskaarten aan de bevoegde overheidsdienst bezorgen.

 Gebruik

Wat u in de kruispuntbank der ondernemingen kan wijzigen hangt af van de vennootschapsvorm: hier vindt u een overzicht van alle mogelijkheden. De meeste ondernemingen kunnen beperkt wijzigingen doorvoeren, de vrije beroeper heeft een ruimere bevoegdheid, en de vzw heeft de meeste mogelijkheden.

Voordelen

 De ondernemer moet een beetje administratie doorspartelen maar er zijn geen dossierkosten meer verschuldigd.

 Nadelen

 Een eerste belangrijk nadeel is natuurlijk dat de boekhoudkantoren die de wijzigingen voor hun klanten wensen in orde te brengen opnieuw door een hoop administratieve formaliteiten moeten zwoegen om toegang te krijgen tot de databank …

Een tweede belangrijk nadeel is dat 90% van de ondernemingen slechts beperkt kunnen genieten van het systeem. Enkel vrije beroepers en vzw’s zijn in staat zelf hun activiteiten te wijzigen, alle andere ondernemingen zijn nog steeds verplicht om via het ondernemingsloket langs te gaan. Een commerciële naam laten wijzigen was voorheen reeds gratis. Het persoonlijk adres van de eenmanszaak werd naar aanleiding van de melding door de betrokken gemeente ook reeds automatisch en gratis gewijzigd. Andere persoonlijke gegevens zoals contactgegevens ed. worden logischerwijze niet gepubliceerd via de kruispuntbank. Bijgevolg is enkel de wijziging van de vestigingseenheid een veelgevraagde wijziging die voortaan gratis en zelf door alle onderneming zal kunnen worden doorgevoerd.

Wie echter sinds februari 2010 minstens 2 keer te laat bedrijfsvoorheffing betaalt, loopt een verhoging op van 10 %, met een minimum van 50 EUR en een maximum van 1.250 EUR.

De aanvragen tot ontheffing van ambtswege zullen weinig soelaas bieden, omdat de fiscus deze heel beperkend zal interpreteren.

Het Belgische btw-wetboek stelt diensten verricht door artsen in de uitoefening van hun beroepswerkzaamheid vrij van btw, voor zover zij over de vereiste beroepskwalificaties beschikken en zij erkend zijn in België om de geneeskunde uit te oefenen.

De Belgische administratie heeft deze vrijstelling sinds oudsher vrij ruim geïnterpreteerd.

Zo aanvaardt de administratie dat de vrijstelling van toepassing is op alle handelingen die verband houden met de uitoefening van het beroep van arts, zoals bijvoorbeeld medische expertises, arbeidsgeneeskunde, etc.

In een antwoord op een parlementaire vraag dd. 6 april 2010 heeft onze minister van Financiën duidelijkheid verschaft omtrent het verrichten van klinische studies. Het testen van geneesmiddelen moet aan btw onderworpen worden, zelfs als het toedienen van de geteste geneesmiddelen aan patiënten kadert in een medische behandeling. Een dergelijke zienswijze ligt in de lijn van de Europese rechtspraak. Een vrijstelling dient immers beperkt geïnterpreteerd te worden.

Momenteel is men nog een vereenvoudigde regeling aan het uitwerken waarbij artsen zich weliswaar dienen te identificeren voor btw-doeleinden, maar worden ontheven van de aangifteplicht. Daarenboven zou het systeem van self-billing dienen te worden toegepast door Belgische farmaceutische bedrijven die dergelijke studies bestellen. Het farmaceutische bedrijf gaat dan als medecontractant van de arts zelf een factuur uitreiken. Indien men niet voor de vereenvoudiging opteert, valt de arts onder het gewone btw-regime.

Let er wel op dat ingevolge de nieuwe plaatsbepalingregels, de arts of het ziekenhuis sowieso een btw-nummer dient aan te vragen wanneer klinische studies worden verricht voor buitenlandse belastingplichtigen. Daarenboven zal men in de betrokken buitenlandse btw-wetgeving dienen na te gaan of het verrichten van klinische studies al dan niet is vrijgesteld van btw.

De maximale steun voor advies wordt van 5.000 euro naar 2.500 euro per onderneming per jaar gebracht.

Deze maatregel gaat onmiddellijk van kracht, er wordt dus ook geen overgangsmaatregel voorzien.

Sinds de invoering van het systeem van de KMO-portefeuille op 1 januari 2009 is het aantal aanvragen voor de pijler advies exponentieel gestegen, hierdoor dreigt het voorziene budget vroegtijdig opgebruikt te worden. Om dit probleem te voorkomen heeft de minister, bevoegd voor Economie, beslist het steunplafond van de pijler advies te verlagen van maximaal 5.000 per jaar naar maximaal 2.500 per jaar. Het steunpercentage blijft op 50%.

Deze ingreep is enkel van toepassing voor de pijler advies. Voor de pijlers opleiding, advies voor internationaal ondernemen, technologieverkenning en strategisch advies zijn er geen wijzigingen voorzien.

We hebben hier immers te maken met frauduleuze ronselpraktijken.

Misleidende aanpak.

Opnieuw hanteert de bedrijvengids de beproefde aanpak van de bewuste fout. Aan ondernemers wordt gevraagd om hun gegevens te controleren op juistheid en zo nodig een verbeterd formulier terug te sturen. Zodra men echter die gegevens terugstuurt, tekent men eigenlijk een duur en waardeloos contract van 2 jaar.

Deze praktijk doet denken aan die van de bedrijvengids ‘Belga Marketing’ waarvan vele ondernemers vorig jaar correspondentie ontvingen. De ‘Nieuwe bedrijvengids Bvba’ is dan ook simpelweg ‘Belga Marketing’ van weleer, maar wijzigde enkel zijn maatschappelijke naam.

 Toch de brief beantwoord?

 Aan ondernemers die wel al zouden hebben geantwoord, wordt aangeraden om zeker niet aan de betalingsuitnodigingen te voldoen en de facturen aangetekend te protesteren.

Bovendien wordt aangeraden om klacht in te dienen zowel bij de Fod Economie via dit formulier als bij het parket van Brussel.