Wettelijke boeken worden gedurende zeven jaar bewaard te rekenen van 1 januari van het jaar dat op de afsluiting van de boekhouding volgt. Verantwoordingsstukken worden zeven jaar bewaard in originele vorm of in afschrift. Stukken die niet strekken tot bewijs jegens derden worden drie jaar bewaard, het is de onderneming zelf die oordeelt of stukken al dan niet tot bewijs jegens derden kunnen strekken. In tegenstelling tot een ouder advies van de CBN wordt in het nieuwe advies namelijk niet langer bepaald wat onder dergelijke stukken wordt bedoeld.

De CBN meent dat voor ontbonden vennootschappen de bewaringstermijn voor boeken en verantwoordingsstukken kan worden gereduceerd tot vijf jaar aangezien de zevenjarige bewaringstermijn enkel toepasselijk is voor bestaande rechtspersonen. Door de sluiting van de vereffening is de rechtspersoon (en zijn vermogen) immers verdwenen maar geldt overeenkomstig het Wetboek van vennootschappen nog een passieve rechtspersoonlijkheid gedurende vijf jaar te rekenen vanaf de bekendmaking van de sluiting van de vereffening. Na deze periode is de vennootschap definitief verdwenen en kan zij ook niet meer door derden worden aangesproken (Cass. 22 maart 1962, Pas 1962 I, 807).

Op vrijdag 9 december 2011 organiseert Cevora de eerste editie van de “Dag van de boekhouding”.

Tijdens de voormiddag verneemt u van gastspreker Jan Verhoeye, voorzitter van de commissie voor boekhoudkundige normen, hoe de functie boekhouder zal evolueren in de toekomst. Daarnaast krijgt u in een aantal workshops praktische tips op het gebied van BTW en aftrekbare kosten, subsidies voor KMO’s en milieufiscaliteit.

De workshop ABC van de aftrekbare kosten wordt gegeven door Jaimie Wilms, fiscaal jurist bij Alaska. De Workshop gaat terug naar de roots van de fiscaliteit. Naast de meest voorkomende aftrekbare kosten komen ook een aantal minder frequente uitgaven aan bod.

Meer informatie kunt u hier vinden .

Programma:

08u30 – 08u50: Onthaal met koffie
08u50 – 09u00: Verwelkoming, Isabel Van Hoedenaghe, sectorverantwoordelijke Cevora vzw
09u00 – 10u00: Plenaire sessie: Evoluties en trends in het boekhouden
10u15 – 11u15: Workshop 1
11u15 – 11u30: Pauze
11u30 – 12u30: Workshop 2
12u30 – 13u30: Netwerking en broodjeslunch

Plaats:
ALM
Filip Williotstraat 9
2600 Berchem
Routeplan

Wie mag deelnemen?
Alle bedienden actief in een ANPCB-bedrijf (PC218).

Inschrijven kan kosteloos via volgende link

Contact:
Voor meer info kan u terecht op het gratis nummer: 0800 99 715 of via mail naar boekhouden@cevora.be

De aangepaste Vierde Richtlijn brengt een vereenvoudiging van de administratieve formaliteiten met zich mee voor “kleine” ondernemingen.

Een kleine onderneming komt in aanmerking als “micro-entiteit” indien zij minstens twee van deze volgende criteria niet overschrijdt:

 
Indien men kwalificeert als micro-entiteit kan men zich in beginsel beroepen op een aantal vrijstellingen. Vrijstellingen betekenen de facto vereenvoudigingen. Vooraleer als potentiële Belgische micro-entitieit (te) enthousiast te worden dient gezegd dat de Europese lidstaten de optie krijgen om de wijzigingen aan de Vierde Richtlijn om te zetten in hun nationaal recht.

Het is maar de vraag of België, gezien de hier bestaande transparantie van de jaarrekeningen, deze optie zal lichten.

Vrijstellingen

Vrijstelling van “Accrual accounting”

Accrual accounting is het daadwerkelijk toewijzen van de kosten en opbrengsten tot de boekhoudkundige periode waartoe deze behoren. Micro-entiteiten zijn wel verplicht om ten minste een boekhouding op kasbasis bij te houden.

Vrijstelling van “toelichting”

De richtlijn voorziet een vrijstelling van de toelichting bij de balans en resultatenrekening zodra de belangrijkste informatie te lezen valt in voetnoot bij de balans. Onder belangrijke informatie wordt o.a. verstaan: bedragen aan bestuursleden, leidinggevende en toezichthoudende organen, informatie inzake de verkrijging van eigen aandelen.

Vrijstelling van het “jaarverslag”

Micro-entiteiten worden vrijgesteld van het jaarverslag, in België is dit al van toepassing.

Vrijstelling van de “publicatieplicht”

De jaarrekening moet niet worden neergelegd maar de balans wel, hier rijzen onmiddellijk vragen naar de toegankelijkheid en de transparantie van de financiële gegevens. In België worden jaarrekeningen immers dagelijks online geraadpleegd.

Om de juistheid van de fiscale aangifte in de personenbelasting na te gaan beschikt de fiscus over diverse onderzoeks- en controlemogelijkheden. Zo heeft zij het recht om bij een belastingplichtige de boekhouding te onderzoeken en inzage te nemen van de stukken die noodzakelijk zijn om het bedrag van de belastbare inkomsten te bepalen.

Dat de fiscus de bankuittreksels van beroepsmatig gebruikte bankrekeningen mag controleren is evident. Net zoals aan- en verkoopfacturen maken zij immers deel uit van de boekhouding.

Naar documenten van loutere privé-aard, zonder enig verband met geldbeleggingen of inkomsten, zoals boeken en bescheiden betreffende huishoudelijke uitgaven, mag echter niet worden gevraagd. M.a.w. bankuittreksels opvorderen van rekeningen die niets met de beroepsactiviteit te maken hebben kan in principe niet. Maar …

Wanneer een belastingplichtige een bankrekening zowel voor privé-doeleinden als voor professionele doeleinden gebruikt, dan mag de fiscus deze bankuittreksels wel inzien wanneer daarom wordt gevraagd. Dit geldt eveneens wanneer er stortingen gebeuren van een privé-rekening (bv. een spaarrekening) naar een professioneel gebruikte bankrekening of omgekeerd. Door dergelijke transferten krijgt de privé-bankrekening een gemengd karakter en kan de fiscus de voorlegging eisen van de bankuittreksels van de privé-rekening.

De bewering van een belastingplichtige dat dergelijke privé-rekening alleen privé wordt gebruikt volstaat niet. Het is vaste rechtspraak dat in zo’n situatie de fiscus dit enkel kan controleren door de uittreksels in te kijken.

Om dergelijke scenario te vermijden is het raadzaam de privé rekening(en) en de professionele rekening(en) duidelijk van elkaar te scheiden en dus geen bankoverschrijvingen te doen van de ene naar de andere rekening.

Wel opletten wanneer een onderzoek wordt gevoerd in het kader van een indiciaire taxatie, i.e. een onderzoek op basis van tekenen en indiciën die doen vermoeden dat de belastingplichtige een hogere levensstandaard heeft dan zijn inkomsten laten uitschijnen. De fiscus kan dan vragen naar privé-rekeningen zonder dat er sprake is van omkering van de bewijslast.

Wordt niet overgegaan tot het vrijwillig verschaffen van financiële informatie dan kan de fiscale administratie sinds 1 juli 2011 de informatie opvragen bij de financiële instellingen. Dergelijke opheffing van het bankgeheim geldt niet alleen bij een voorgenomen aanslag op tekenen en indiciën maar ook wanneer er sprake is van één of meer aanwijzingen van belastingontduiking.

Een herwaardering mag geboekt worden wanneer er een duurzame en vaststaande meerwaarde is ontstaan in vergelijking met de boekwaarde van het actief.

Wanneer het actief noodzakelijk is voor de voortzetting van de onderneming mag de meerwaarde slechts worden uitgedrukt wanneer ze verantwoord is door de rentabiliteit van de onderneming of van het betrokken bedrijfsactief.

De verwerking in de boekhouding wordt hierna aan de hand van een voorbeeld besproken.

Voorbeeld. De aanschaffingswaarde van een gebouw bedroeg in jaar N = 350.000,00 euro. Het onroerend goed wordt lineair afgeschreven aan 3%. In jaar N+10 is er een duurzame meerwaarde ontstaan en besluit de raad van bestuur het gebouw te herwaarderen voor een bedrag van 250.000,00 euro.

Herwaardering van het gebouw

Jaarlijkse afschrijving van de geboekte meerwaarde
Geherwaardeerde vaste activa met een beperkte levensduur worden afgeschreven. De geboekte meerwaarde zal worden afgeschreven a rato van de resterende levensduur van het geherwaardeerde actief. In ons voorbeeld bedraagt deze afschrijvingstermijn nog 33-10 = 23 jaar.

De afschrijving op de aanschaffingswaarde = 350.000,00 x 3% = 10.500,00 euro
De jaarlijkse afschrijving op de meerwaarde = 250.000,00 / 23 = 10.869,57 euro

Overboeking naar de beschikbare reserves
De geboekte afschrijvingen op de meerwaarde worden fiscaal echter niet aanvaard. Boekhoudkundig mag daarom het afschrijvingsgedeelte van de herwaarderingsmeerwaarden naar de beschikbare reserves overgeboekt worden.

Deze overboeking is niet verplicht. De fiscale correctie voor de geboekte afschrijvingen op de meerwaarde kan ook extracomptabel, via de aangifte in de vennootschapsbelasting, gebeuren. In dit geval voegt men het bedrag van de afschrijvingen toe aan de belastbare gereserveerde winst via het Vak I. A.b) “belastbaar gedeelte van de herwaarderingsmeerwaarden”.

Duurzame meerwaarde stemt niet meer overeen met de werkelijkheid
Wanneer op een bepaald ogenblik de meerwaarde niet meer bestaat of er een minderwaarde is ontstaan, moet de meerwaarde voor het gedeelte dat ze nog niet werd afgeschreven onmiddellijk worden afgeboekt.

Voorbeeld. in jaar N + 20 stelt de raad van bestuur vast dat de meerwaarde geen correcte voorstelling meer is van de werkelijkheid. Het nog niet afgeschreven gedeelte bedraagt = 250.000,00 – (10.869,57 x 10) = 141.304,30 euro

In haar recent advies 2011/3 adviseerde de CBN het onderstaande.

Allereerst benadrukt de Commissie dat een boekhoudkundige registratie van een betwiste factuur niet overeenstemt met de aanvaarding van de schuld. Wanneer een (deel van de) factuur betwist wordt, dient ze hiervoor contact op te nemen met de tegenpartij.

Hoe moet dit dan tussentijds boekhoudkundig verwerkt worden?

Indien een factuur ontvangen wordt voor prestaties die nooit aan de onderneming geleverd werd, mag deze factuur volgens de CBN niet in de boekhouding worden opgenomen.

Gaat het om een gedeeltelijke betwisting, dan is de Commissie van oordeel dat de handelsschuld in de boekhouding tot uitdrukking dient gebracht te worden bij ontvangst van de factuur. Voor het deel dat ten onrechte teveel aangerekend werd kan de onderneming een te ontvangen creditnota boeken, ten belope van het bedrag dat, naar oordeel van het bestuursorgaan, nooit zal betaald moeten worden.

Het bestuursorgaan moet deze waardering oprecht en ter goeder trouw uitvoeren zodanig dat de jaarrekening een getrouw beeld geeft van het vermogen, de financiële positie en het resultaat van de onderneming (art. 32 KB W. Venn.). Wanneer het om belangrijke bedragen gaat, dient hier melding van gemaakt te worden in de toelichting.

Niettegenstaande dat het BISC werd ondergebracht bij de fiscale administratie en meer bepaald onder de diensten van de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI), vormt deze dienst eveneens  relaties  met ondermeer de cel Internetbewaking van de Economische Inspectie, sociale inspectiediensten, hormonencel, federaal agentschap voor voedselveiligheid, geneesmiddelenagentschap, BIPT en de FCCU (Federal Computer Crime Unit).

De oprichting van BISC kadert in de strijd tegen de frauduleuze onlinehandel.

Het BISC verifieerde al zo’n 425.000 aanbieders en een kleine 28 miljoen artikelen op het wereldwijde web. Hierbij gaat de dienst in de eerste plaats na of de online gerealiseerde omzet wordt aangegeven en of de opgegeven omzet overeenstemt met de vastgestelde werkelijke omzet. Op dit ogenblik worden ongeveer 2000  door het BISC aangebrachte dossiers nader onderzocht door de fiscale diensten.

Niettegenstaande het BISC geenszins de particulier viseert die af en toe iets tweedehands te koop aanbiedt, dient evenwel iedereen die een (lucratieve) onlinehandel opzet te voldoen aan zijn of haar wettelijke verplichtingen.

Dit ondervond een student die een online winkel had geopend op eBay. Zo verkocht deze student 21 scooters, 10 elektrische autopeds en 15 DVD spelers in nieuwe staat. De administratie zond een ambtshalve aanslag wegens het ontbreken van een aangifte. Overeenkomstig de toepassing van artikel 342 §3 WIB ’92 en 182 KB/WIB werd zijn belastbare winst bepaald op het wettelijke voorziene minimumbedrag ad 19.000,00 €.

De administratie was van oordeel dat de student weldegelijk een handelsactiviteit voerde. De rechtbank van eerste aanleg bevestigde de aanslag. (Bergen, 24 maart 2011). De student had geen verweer bij gebreke aan een bewijskrachtige boekhouding.

Het hoeft geen verder betoog dat een regelmatige boekhouding en de naleving van de wettelijke bepalingen lonen.

De aanschaffingswaarde bestaat uit de huidige waarde van het kapitaal dat nodig is om de rente te betalen, in voorkomend geval verhoogt met de aanschaffingskosten en het bedrag dat onmiddellijk wordt betaald op het tijdstip van verwerving.

De waarde van het kapitaal wordt berekend op basis van klassieke sterftetabellen (zie de tabellen van Ledoux of van Schryvers), rekening houdende met het bedrag van de lijfrente, de leeftijd en het geslacht van de verkoper en de (contractueel) voorziene rentevoet.

Een voorbeeld maakt alles duidelijk.

Een onderneming koopt een handelsgebouw aan tegen een jaarlijkse lijfrente van 15.000,00 euro. De verkoper (rechthebbende van de rente) is een man van 60 jaar. De interest wordt contractueel vastgelegd op 5%. De bijkomende aanschaffingskosten bedragen 25.000,00 euro.

Volgens de gebruikte sterftetabel dient hierop een coëfficiënt van 12,648 toegepast te worden.

De waarde van het kapitaal bedraagt: 15.000,00 x 12,648 = 189.720,00 euro

1. De aankoop van het onroerend goed

De aanschaffingswaarde van het onroerend goed wordt op het actief geboekt en kan gewoon jaarlijks afgeschreven worden. De voorziening op het passief is aan een jaarlijkse herziening onderworpen (zie punt 3.)

2. Jaarlijkse betaling van de lijfrente
Het jaarlijks betaalde bedrag van 15.000,00 euro moet opgesplitst worden in een kapitaal- en een interestgedeelte.

Interestgedeelte = 189.720,00 x 5% = 9.486,00 euro
Kapitaalgedeelte = 15.000,00 – 9.486,00 euro = 5.514,00 euro

3. Aanpassing van de aangelegde voorziening
De gevormde voorziening dient jaarlijks aangepast te worden. De nieuwe coëfficiënt (61 jarige man – interest 5%) vinden we opnieuw in de sterftetabel.

De kapitaalwaarde bedraagt nu immers 15.000,00 x 12,385 = 185.775,00 euro, terwijl er in de boekhouding nog een voorziening van 189.720,00 – 5.514,00 = 184.206,00 euro staat.

Een bijkomende voorziening wordt als volgt geboekt:

4. Einde van de lijfrente

Bij het overlijden van de verkoper wordt de aangelegde voorziening overbodig en wordt het saldo van de voorziening als uitzonderlijk resultaat aangemerkt.

HRM, financiën, marketing, fiscaliteit, boekhouding zijn voor de toekomstige vrij beroeper exotische begrippen.

Alaska én Story Publishers slaan de handen in elkaar voor u. Voortaan kunnen vrije beroepers een beroep doen op het handboek De vrij beroeper als ondernemer.

De vrij beroeper als ondernemer:

• een praktische gids, speciaal op maat van de vrije beroeper;
• een thematisch en helder overzicht belicht de opstart, de groei, de beëindiging en overdracht van de “zaak”;
• een waaier aan voorbeelden maakt alles nog duidelijker;
• een team van praktijkexperts zorgt voor kernachtige informatie;
• …

In het boek bespreken medewerkers van Alaska diverse aspecten waarmee de beoefenaar (bedrijfsleider?) van een vrij beroep in aanraking zal komen tijdens de levenscyclus van zijn economische entiteit. Vanaf de start over de werking en de groei naar de stopzetting en overdracht.

Kortom, een onmisbare gids voor elke beoefenaar van een vrij beroep, dankzij duidelijke toelichting bij diverse vragen zoals eenmanszaak of vennootschap en alle vereiste administratieve verplichtingen, boekhouding en fiscale verplichtingen, (financiering) van het onroerend goed en andere noodzakelijke investeringen, te verzekeren risico’s, overheidssteun en subsidies, meewerkende partners en echtgenoten, ….

Deze gids, uitgegeven door Story Publishers, wordt gerealiseerd in 3 delen:
- Deel I – De opstart van de onderneming (januari 2011)
- Deel II – De werking en de groei van de zaak (voorjaar 2011)
- Deel III – De stopzetting en overdracht (najaar 2011)

Deel I is vers van de pers en bevat volgende hoofdstukken:
Hoofdstuk 1 / Ik word zelfstandig vrij beroeper: eenmanszaak of vennootschap?
Hoofdstuk 2 / Wat met de boekhouding?
Hoofdstuk 3 / Waar ga ik mijn vrij beroep uitoefenen? (Onroerend goed)
Hoofdstuk 4 / Welk materiaal heb ik nodig? (Investeringen)
Hoofdstuk 5 / Hoe kan ik mij financieel beschermen tegen risico’s? (Verzekeringen)
Hoofdstuk 6 / Financiële steun bij de opstart? (Subsidies en steunmaatregelen)
Hoofdstuk 7 / Mijn partner wil (niet) participeren in mijn praktijk. (Statuut van de partner)

Het boek bestellen doet u hier.

In de eerste plaats onderscheiden bestellingen in uitvoering zich van de ‘klassieke’ voorraden doordat de karakteristieken van de bestelling worden vastgelegd door de opdrachtgever; de producten of diensten behoren niet tot het normale gamma; de commerciële aspecten liggen vooraf vast (oa. bestelling en prijs) en het risico van niet afname is onbestaande.

Bestellingen in uitvoering” zijn volgens het koninklijk besluit tot uitvoering van het Wetboek van Vennootschappen van 30 januari 2001 :
- het onderhanden werk dat voor rekening van een derde op bestelling wordt uitgevoerd en waarvoor nog geen oplevering is geschied;
- de goederen in bewerking die voor rekening van een derde op bestelling worden gemaakt en die nog niet werden geleverd, tenzij het gaat om seriewerk;
- dienstprestaties die voor rekening van een derde op bestelling worden uitgevoerd en die nog niet werden geleverd, tenzij het gaat om een standaardtype van dienstprestaties.

Bestellingen in uitvoering zijn m.a.w. gepresteerde diensten of goederen in productie (geen normale serieproductie) op specifieke aanwijzing van de opdrachtgever. Het gaat dus bijvoorbeeld om bouwprojecten, fabrieksorders op maat, onderzoeksprojecten, bouw van websites, doorlichtingen en dergelijke meer.

Er zijn 2 waarderingsmethodes mogelijk, nl : de “completed contract method” en de “percentage of completion method”.

Bij de “completed contract method” wordt :
- de winst pas geboekt wanneer de productie volledig af is;
- alle kosten i.v.m. de bestelling worden als actief geboekt (op een 37-rekening);
- de ontvangen betalingen worden als schulden geboekt (op een 46-rekening).

Bij de “percentage of completion method” worden:
- de winst(en) pro rata geboekt van het verloop van de bestelling;
- alle kosten i.v.m. de bestelling tegenover de opbrengsten gesteld.

De eerste methode steunt op het voorzichtigheidsbeginsel dat alleen de effectief gerealiseerde winst wordt geboekt. Er moeten geen subjectieve ramingen gemaakt worden, die eventueel later moeten herzien worden, en de belastingen worden pas betaald bij de volledige afrekening of afwerking van de bestelling.

Wel heeft deze methode als nadeel dat de boekhouding slechter wordt voorgesteld dan ze in werkelijkheid is, doordat de boeking van de opbrengsten uitgesteld wordt tot de volledige afwerking van de bestelling, en de andere kosten dan deze verbonden aan de bestelling, hier niet tegenover afgezet worden.

Bij de “percentage of completion method” stelt dit probleem zich niet. Maar als nadeel geldt hier dan weer de vroegere belasting van de geboekte winsten, en de grotere administratie die nodig is om tot de raming van de opbrengsten te komen.

Vooral de bouwsector ijvert er al lang voor om de ontvangen vooruitbetalingen te ‘compenseren’ met de kosten van de lopende bestelling, zodat enkel het nettobedrag in de balans wordt voorgesteld.

Na gunstig advies van de Commissie voor Boekhoudkundige Normen, heeft de Minister van Financiën enkele jaren geleden geoordeeld (27 januari 2004) dat de netto-voorstelling aanvaard kan worden mits naleving van een aantal voorwaarden, namelijk:
- de uitdrukkelijke aanvraag daartoe indien de onderneming geen lid is van de Confederatie Bouw;
- de nettovoorstelling geschiedt onafhankelijk van de toegepaste winsttoerekeningsmethode;
- de nettovoorstelling gebeurt per project, en niet in globo voor alle projecten of bestellingen;
- de expliciete vermelding in de toelichting dat gebruik wordt gemaakt van deze afwijkende maatregel (zowel de toepassing, als de brutobedragen voor saldering); en
- bij de eerste toepassing moet worden toegezien op de naleving van artikel 86 van het Wetboek van Vennootschappen waarin wordt bepaald dat een wijziging van de voorstellingswijze moet gemotiveerd worden in de toelichting.

Zie in dit verband ook het Advies CBN nr. 132/7.